The Monkey King 2 (2016) OCR 23.976 fps runtime 01:59:08
หลังจากอาละวาดบนสวรรค์ เมื่อ 500 ปีก่อน
เจ้าแม่กวนอิมก็ได้รับบัญชา จากพระยูไล
ให้เลือกหลวงจีนน้อย เสียนจ้าง จากวัดฮั่วเซิน
ไปชมพูทวีป
อัญเชิญพระไตรปิฎก มาช่วยสรรพชีวิต
ข้างหน้านี้ เป็นที่ไหนกันหรือ
ได้ยินคนแก่บอกว่า
ข้างหน้านี้คือเขา 2 โลก
ความจริงยังมีอีกชื่อหนึ่ง มันเรียกว่าอะไร
ชื่อเขา 5 ธาตุ
เขา 5 ธาตุ
ไต้ซือๆ
รีบลงจากม้าเร็ว
เดี๋ยวก่อนๆ
แล้วม้าตัวนั้น จะเป็นยังไง
ท่านคิดจะเอายังไง
พวกท่านแข็งแรง ข้าว่าเราไปช่วยมันเถอะ
ถนอมตัวด้วยๆ
พี่เสือ
ม้าขาวตัวนี้ยอมเสียสละ
ชีวิตแสนสบาย ของม้าฮ่องเต้
บรรทุกอาตมา เดินทางมานับพันลี้
เจ้ากับมัน ต่างก็มีครอบครัว
ทำไม
ทางนี้ อยู่ทางนี้
ข้าเรียกเจ้านั่นแหละ
เจ้าเป็นใคร
ช่วยข้าที ดึงผ้ายันต์นั่นออก
อันนั้นแหละ
มีตัวหนังสือด้วย
ดึงสิ
จะดึงซี๊ซั้วไม่ได้นะ
ถ้าไม่อยากถูกเสือกิน
ก็รีบดึงออกมาซะ
กระบองทอง
ซนจริงๆ
ไม่เจอกันตั้งนาน
ไม่ใช่เจ้าใช่ไหม
น่าจะไม่ใช่
เจ้าแม่สั่ง ให้ข้าคุ้มครอง หลวงจีนรูปหนึ่ง ไปชมพูทวีป
ข้าว่าเจ้า จำคนผิดแล้วล่ะ
อาตมาเดินทางมา จากต้าถัง
มาจากต้าถัง
ถูกต้อง เจ้านี่แหละ
ในเมื่อเจ้าแม่สั่งมา
ข้าก็จะคุ้มครองเจ้า ไปชมพูทวีป
คุ้มครองหรือ
คงไม่จำเป็นหรอกมั๊ง
ดังๆ หน่อย
เจ้าไม่ต้องมาคุ้มครองข้า
เจ้าแม่ ได้ยินแล้วใช่ไหม
เขาไม่ยอมเองนะ
ไม่ใช่ข้าไม่คุ้มครองเขา
งั้นข้าก็ไปได้แล้ว
หลวงจีนน้อย
นี่มันของอะไรกัน
ทำไมถึงเอาออกไม่ได้
นี่เป็นของที่เจ้าแม่ให้ข้า
ข้าก็ไม่รู้ ว่าเป็นอะไร
เร็ว! หลวงจีนน้อย
รีบเอามันออกเดี๋ยวนี้
อยู่นิ่งๆ นะ
บนนี้มีตัวหนังสือด้วย
เจ้าก็อย่าขยับสิ
พอเจ้าขยับ ข้าก็มองไม่ถนัด
นี่มันเป็นบทสวด
ดูเหมือนข้าจะอ่านไม่เข้าใจ
แต่ข้าพอจะสวดได้
งั้นก็เร็วๆ เข้า
ประสก
ช่วยอดทนหน่อยนะ
อดทนหน่อย ไม่แน่เดี๋ยวมันก็ออก
พอได้แล้ว
อย่าเข้ามานะ
ถ้าเข้ามา ข้าจะกระโดดลงไป
อยากตายหรือ
มันไม่ง่ายนักหรอก
เจ้าต้องการอะไรกันแน่
ถ้าเจ้าไม่รีบถอดห่วงนี้ให้ข้า
ข้าก็จะแปลงร่าง เป็นห่วงทองใส่เจ้า
ข้าบอกแล้วไงว่าไม่รู้วิธี จะถอดห่วงนี้ยังไง
หงอคง หลวงจีนน้อยที่อยู่ต่อหน้าเจ้า
เมื่อ 10 ชาติก่อน คือจินฉานจื่อ ศิษย์พระยูไล
นับตั้งแต่นี้ พวกเจ้าคือศิษย์อาจารย์กัน
เจ้าจะต้องคอยคุ้มครองเขา เชื่อฟังเขา
จนกว่าจะได้พระไตรปิฎก ที่วัดเหลยอิน
ห่วงทองของเจ้า ถึงจะคลายออก
นอกจากวิธีนี้ ไม่มีวิธีอื่น
งั้นข้าจะรีบไป เอามันมาเดี๋ยวนี้
เจ้าแม่ยังพูดไม่จบเลย...
เมฆวิเศษ
พูดแล้วก็ถึง
วัดเหลยอินล่ะ
ประสก
เจ้าแม่ฝากมาบอกว่า
ถ้าคิดจะเหาะเฟี้ยวไปแบบนี้ คิดว่าคงจะไม่ได้หรอก
แต่ละอุปสรรคที่เจอ คือการสร้างกุศล
ก้าวแต่ละก้าว คือการบำเพ็ญตน
ชีวิตมันถึงสวยงาม
เดินไปทีละก้าว อย่างสวยงามหรือ
ใช่แล้ว
มันสวยงามมากๆ เลย
เจ้าแม่ล่ะ เจ้าแม่ ๆ
ประสกๆ
เจ้าแม่งานยุ่งมาก
เจ้าอย่าไปรบกวนนางเลย
ไป
อะไรกัน
กินจริงๆ หรือ
แม้แต่ม้า ก็ไม่เหลือให้ข้าหรือ
เปลี่ยน
ขยายร่าง
สวยงามไหม
ถ้าระหว่างทาง เจอแต่ของแบบนี้
ข้าว่าข้าเดินทาง ไปกับเจ้าดีกว่า
กินม้าคนอื่น แล้วก็น่าจะทำอะไรบ้างนะ
พี่ลิง
มองอะไร รีบขึ้นม้าสิ
หรือจะให้ข้า แบกเจ้าไป
ประสก ต่อไปถ้าเจ้าคิดจะฆ่าใครอีกล่ะก็
เจ้าก็มาปรึกษาข้าก่อนได้ไหม
ไม่มีทาง
งั้นเจ้าจะขี่ม้าไหม
ข้าเห็นเจ้าเหาะ คงเหนื่อยสินะ
ทำไมพูดมากแบบนี้
ในคืนเดือนมืด ฮูหยินกระดูกขาว จะออกมาจับเด็ก
นี่พ่อคิดจะขู่ข้างั้นหรือ
จริงๆ นะ
วันนี้ขายได้เงินเท่าไหร่ล่ะ
ขอข้าดูหน่อยนะ
ช่างเถอะ ไม่ต้องดูแล้วปิดร้านเถอะ
ข้ารู้แล้ว
ฮูหยินกระดูกขาว
ฮูหยิน ข้าขอร้องล่ะ อย่าจับลูกสาวข้าไปเลย
ข้าขอร้องอย่าจับนางเลย
อย่าจับนางไปเลย อย่าจับนางเลย ข้าขอร้องล่ะ
แม่หนูน้อย
ดึกป่านนี้แล้ว
ยังไม่นอนหรือ
เจ้านี่กล้าจริงๆ
พวกเจ้าทำเรื่องชั่วขนาดนี้
ก็ไม่ควรจะโยนไปให้คนอื่น
เรื่องเข้าใจผิดนี้
เจ้าบอกข้าสิ ข้าควรจะทำยังไง
ฮูหยิน ได้โปรด
ข้าสาบาน จะไม่มีคราวหน้าอีก
ข้าก็สาบาน เจ้าจะไม่มีคราวหน้าอีกแล้ว
ฮูหยิน เราขัดคำสั่งพระราชาไม่ได้
ขัดคำสั่งไม่ได้
งั้นเจ้าคงไม่กลัวข้าสินะ
กลัวหรือ
แล้วจะเอาพระไตรปิฎกได้ไง
ก็เพราะกลัว ถึงต้องไปเอาพระไตรปิฎกไง
ในนั้นมันพูดถึงอะไร
ความจริง
ความจริงของโลกใบนี้
หลวงจีนน้อย
เจ้ารู้หรือเปล่า
ถ้าอยากรู้ความจริง ก็มีวิธีเดียว
นั่นก็คือใช้เนตรไฟของข้า
ข้ายังกลัวตัวเองเลย
ช่วยด้วย
ซนจริงๆ
สหาย
ข้าขอบอกเลยว่า ลิงที่เจ้าเลี้ยงตัวนี้ ใช้ได้เลย
เพียงแต่หน้าตามัน น่าเกลียดไปหน่อย
ไม่ใช่คนเลี้ยงลิงหรือ
เจ้าเป็นคนเชิญคัมภีร์
ใช่แล้ว
ในที่สุดท่านก็มา
ซัวเจ๋ง
โป๊ยก่าย
ทำไมข้าหล่อแบบนี้นะ
บังอาจ ปีศาจหมู
อย่ามาขวางข้าได้ไหม
ยังไม่หยุดอีก
ชอบไหมล่ะ
ข้าหล่อกว่าเจ้า
เจ้าถึงได้โกรธข้าใช่ไหม
ทำไมต้องชนข้าด้วย
ขอโทษที
ไอ้บ้าเอ๊ย
ไป
ไม่เอาแล้ว ไม่สู้แล้ว
ไม่สู้แล้วจริงๆ
น่ารักขนาดนี้ ยังตีลงอีกหรือ
พูดทีละคน เจ้าพูดก่อน
หมู
พวกเราได้รับคำสั่ง จากเจ้าแม่กวนอิม
ให้มารอ คนเชิญพระคัมภีร์ที่นี่
ฝากตัวเป็นศิษย์ แล้วก็คอยคุ้มครองเขา
ข้าชื่อจูกังเลี่ย
ข้าเคยสาบานกับเจ้าแม่แล้ว ว่าจะกินเจ
พี่ลิงจะเรียกข้าว่าโป๊ยก่ายก็ได้
ส่วนข้าชื่ออู๋จิ้ง
พวกเจ้ารู้ไหม ว่าข้าเป็นใคร
ซุนหงอคงพญาวานร ฉีเทียนต้าเสิ้ง แห่งเขาฮัวกั่วซาน
แล้วทำไมยังหลอกข้าอีก
ภายใน 3 ประโยค
ถ้ายังยืนยันคำพูด ของพวกเจ้าไม่ได้อีก
- ไปให้พ้น - ไม่นะ
- ทุกอย่างที่พวกเราพูดเป็นความจริง - ใช่แล้ว
ประโยคแรก
ประโยคนี้ก็นับหรือ
ประโยคนี้ก็นับ
คนเชิญคัมภีร์
หยุดนะ
หงอคง หยุดนะ
พวกมันเป็นปีศาจ
หรือว่าเจ้าไม่ใช่หรือ
ถอยไปซะ
ถ้าเจ้าจะทำร้ายพวกเขา
งั้นเจ้าก็ผลักข้าลงไปด้วยเลย
อาจารย์
หงอคง
ข้าทำผิดศีลแล้ว
มีคนดูพวกเราอยู่
ฮูหยิน ดูเหมือนหลวงจีนน้อยนั่น ใกล้จะมาถึงแล้ว
งั้นพวกเราควรฉลอง กันหน่อยไหม
เจ้าเกี่ยวอะไรด้วย
หลวงจีนนั่น เป็นของฮูหยิน
ข้าบอกเจ้าตั้งกี่ครั้งแล้ว
ดอกไม้ต้องมีชีวิต
จะประจบฮูหยิน แต่ดันสะเพร่า
ฮูหยินอยู่มาพันปี มีแต่ความอาฆาต
สิ่งมีชีวิต ถ้าอยู่ในมือฮูหยิน
ก็เหมือนตกอยู่ในนรก
เจ้าไม่คิดว่า เจ้าพูดมากไปหน่อยหรือ
ฮูหยิน ข้าผิดไปแล้ว
เหมือนตกอยู่ในนรกอะไร
ข้านี่แหละนรก
อีก 3 วัน จะเป็นการเกิดใหม่ของฮูหยิน
แต่ถ้าวันนั้น ได้กินหลวงจีนคนนี้
ท่านก็ไม่ต้องเกิดใหม่อีกแล้ว
ตอนนั้นฮูหยิน ก็จะเป็นปีศาจตลอดกาล
อีก 3 วัน อย่าให้พวกเขาหนีไปได้
ข้าจะจับเขามาให้ท่านเอง
ไม่ต้องรีบร้อน
เล่นสนุกกับพวกเขาก่อน
อู๋จิ้ง นี่ใกล้จะมืดแล้ว
พวกเราก็หาที่พักกัน แถวนี้เถอะ
มีหมอกด้วย
อาจารย์ สุดทางแล้ว
อู๋จิ้ง ในคัมภีร์บอกว่า
เมื่อลุ่มหลงคือมนุษย์
เมื่อรู้แจ้งคือพุทธ
ยามเมื่อเจ้า เปิดสายตาให้กว้างๆ
เจ้าก็จะมองไม่เห็นทาง
ทางจะเกิดเมื่อตัวเอง เดินไปทีล่ะก้าว
เข้าใจไหม
เห็นไหม
ชีวิตก็มหัศจรรย์แบบนี้แหละ
โป๊ยก่ายล่ะ
หลวงจีนน้อย ที่นี่มีกลิ่นไอปีศาจ
รออยู่ที่นี่
ข้าไปตรวจดูหน่อย
มีคนอยู่ไหม
ปีศาจ
- มนุษย์ - ปีศาจ
ไม่ต้องกลัวนะ
เจ้าอย่าเข้ามานะ
อาจารย์
ข้าได้ยินเสียงศิษย์พี่รอง
เดี๋ยวสิ ข้าไม่ได้เป็นปีศาจนะ
ปีศาจ
ข้าเป็นแค่หมู
ขอร้องล่ะ เราไม่ได้ทำเรื่องชั่วช้าอะไร
อย่าทำร้ายเราเลย
รีบลุกขึ้นเถอะ
อามิตตาพุทธ
สีกาคงเข้าใจผิดแล้ว
ศิษย์ของข้าคนนี้ ถึงแม้หน้าตาเขาออกจะ
แปลกประหลาดหน่อย
แต่ว่าเขาก็เป็นคนซื่อสัตย์
พวกเราศิษย์อาจารย์ ผ่านมาแถวนี้
...อยากขออาหาร
จะขอบคุณมาก
4 คนงั้นหรือ
ยังมีข้าอีกคน
ที่นี่มีกลิ่นไอปีศาจ
ทำไมเจ้าถึงอยู่ที่นี่ได้
ข้าชินซะแล้ว
แถวนี้ลมมันแรง
พวกท่านคงจะหิวสินะ
รีบไปเถอะ ลมมันแรง
อาจารย์ รีบเข้าบ้านเถอะ เร็ว
เข้าบ้านเถอะๆ
- ไปเถอะ - ได้ครับอาจารย์
พวกเจ้าวางมีดลงซะ รีบวางลงซะ
มีอะไรกิน ก็รีบเอาออกมาเถอะ
เชิญนั่งก่อนสิ
ซัวเจ๋ง น้ำ
ศิษย์พี่ใหญ่ นี่ไงน้ำ
เอาเย็นๆ สิ
จะไปเอาที่ไหนล่ะ
เป่าให้เย็นสิ
นั่นสินะ
แม่นาง 2 คนนั่น เป็นลูกท่านใช่ไหม
ตอนนี้ครอบครัวท่าน
กำลังขาดลูกเขยอยู่
โป๊ยก่าย
อาจารย์
ข้ากำลังทำความดี
ท่านก็อย่าขวางสิ
ท่านผู้เฒ่า ละเว้นพวกเราด้วยเถอะ
วางใจเถอะ
ข้าจะทำให้พวกท่านมีความสุข
หน้าหมูของท่านน่ะ
จะทำให้พวกนางตกใจ
ตอนนี้คงไม่มีปัญหาแล้วนะ
พ่อหนุ่มน้อย
น่าอร่อย
ไม่มีปัญหา
ข้าจะดูแลท่านอย่างดีเลย
น้องสาว ข้ามาแล้ว
อู๋จิ้ง
รีบเบิ่งตา คอยดูเขาให้ดี
เบิ่งตาหรือ
แบบนี้หรือเปล่า
ใช่ๆ รีบไปเร็ว
ข้าเห็นเจ้า ท่าทางจะเคืองตามาก
ทางนั้นมีลำธารเล็กๆ อยู่
เจ้าก็ไปล้างเถอะ
นั่นสิ หงอคง
ถ้าเคืองตามากนัก ก็ไปล้างสิ
จะได้สบายขึ้นไง
เจ้ารีบไปล้างเถอะ
นั่งลง
ก่อนที่ข้าจะกลับมา ห้ามออกจากวงกลมนี้
หงอคง แต่มันเล็กมากเลยนะ
แค่นี้ก็พอ
หงอคง มันไม่พอหรอกนะ
น้องสาวทั้งสอง
ออกมาเถอะ
น้องสาวจ๋า
น้องสาว
ไม่มีใคร ไม่ต้องกลัว
ศิษย์พี่รอง
อาตมาเห็นสีกา หน้าตากลัดกลุ้ม
ในเมื่อทุกสรรพสิ่ง ถูกกำหนดไว้แล้ว
สีกา ทำไมยังต้องคิดมากด้วย
ตอนที่ข้าอายุ 16
ข้าถูกบังคับ ให้แต่งงานกับเศรษฐี
หลังจากนั้น 1 ปี
เกิดภัยแล้งที่หมู่บ้าน มีคนตายมากมาย
คนในหมู่บ้าน
บอกว่าข้า นำความโชคร้ายมา
ข้าเป็นปีศาจ
คนทั้งหมู่บ้านจับข้าไปทิ้งไว้ ที่หน้าผา
จะให้แร้งมากินข้า
สังเวยเทพเจ้า
แต่ว่าข้าก็รอดมาได้
อย่างที่ว่า
ทุกสิ่งทุกอย่าง มีทั้งด้านมืดและด้านสว่าง
ถ้ายังยึดติด ก็มีแต่จะทำให้เป็นทุกข์
ที่จริงความทุกข์นี้
ก็เหมือนวงกลมเล็กๆ
ถึงจะดู ว่ามันน่ากลัว
แต่ว่า ถ้าท่านมีความกล้า ที่จะเดินก้าวมาข้างหน้า
ความทุกข์มันก็จะมลายหายไป
อาตมาเคยทำได้แล้ว
สีกาเอง ก็ต้องทำได้เหมือนกัน
จะใช้วิชาลวงตาหลอกข้าหรือ
มันไม่ง่ายนักหรอก
ไต้ซือ
สีกา
นางกลัวจนสลบไปแล้ว
หนีหรือ
หงอคงๆ
น้องสาวจ๋า ออกมาเถอะ
รับรองข้าหาเจ้าเจอแน่
ศิษย์พี่ใหญ่ฆ่าคนตาย
สีกา
ท่านฟื้นแล้ว
ศิษย์พี่ใหญ่
เหาะไปซะแล้ว
ตายแล้วนี่
เป็นเพราะศิษย์คนโตข้า
ไม่ควรเลยจริงๆ ทำท่านตกใจขนาดนี้
แล้วข้าจะสั่งสอนเขาเอง
ไต้ซือ ช่วยข้าด้วย
อาจารย์ เจ้าลิงตัวนี้ มันฆ่าผู้หญิงตายไป 2 คน
ศิษย์พี่ใหญ่
พวกเจ้าไม่ต้องพูด
ไต้ซือ ช่วยข้าด้วย
หยุดนะ
เดรัจฉาน
เจ้าฆ่าคนตายไปถึง 3 คน โหดเหี้ยมจริงๆ
พวกนางเป็นปีศาจ
ยังไม่ยอมรับอีก
ถึงเจ้าจะมีพลังมากแค่ไหน
แต่ถ้าไม่รู้จักยับยั้งช่างใจ
จะเป็นภัยกับสรรพสิ่ง
เจ้าไม่ต้องมายุ่ง
เจ้าลิงบ้า มือหนักจริงๆ
ฮูหยิน ถ้าเจ้าลิงนั่นยังอยู่ ต้องยุ่งยากแน่
ยุ่งยาก
ข้าน่ะ ชอบความยุ่งยาก
ที่สุด
หงอคง
หงอคง เมื่อกี้ข้าเองก็ไม่มีทางเลือก ถึงได้ทำแบบนั้น
ต่อไปเจ้าก็จะใช้คาถานั่น ควบคุมข้าสินะ
ถ้าเจ้าไม่ฆ่าผู้บริสุทธิ์
ข้าก็จะไม่ท่องมันอีก
ทำไมเจ้าไม่เชื่อ ว่าพวกนางเป็นปีศาจ
พวกเราสองคน เหมือนกันจริงๆ
พวกเราจะเชื่อ แต่สิ่งที่ตาของเรามองเห็น
แล้วก็เพราะสาเหตุนี้
พุทธองค์ถึงได้ให้พวกเราสองคน เดินทางไปด้วยกัน
ดูสิหงอคง ประคำเส้นนี้
ทำจากไม้จันฟูนัน ไข่มุกจากหนานไห่
แต่พวกมันก็ถูกร้อยมาเข้าด้วยกัน
ก็เหมือนเจ้า ข้า โป๊ยก่าย อู๋จิ้ง
เราถูกร้อยให้มาอยู่ด้วยกัน
เพื่อที่จะร่วมเดินทางไกล 38,000 ลี้
เจ้าอาจจะไม่เชื่อ ในสิ่งที่ข้าเห็น
แต่ข้าอยากให้เจ้าเชื่อว่า
ทุกๆ ครั้งที่ข้าท่องคาถา
ในใจข้า ก็เจ็บปวดเหมือนกับเจ้า
ไอ้เม็ดสีขาวๆ นั่น
ต้องเป็นโป๊ยก่ายแน่ๆ
ปีศาจกระดูกขาว จับลูกสาวข้าไป
ใครก็ได้ ช่วยนางที
ช่วยลูกชายของข้าด้วย
ฝ่าบาท มีหลวงจีนต้าถัง เดินทางมาอาณาจักรของเรา
ตอนนี้อยู่ในเมือง
เชิญเขา เข้ามา
สุดยอด
ดื่ม
ฝ่าบาท ไม่ทราบว่าภาพนี้
เป็นปีศาจที่คนในเมือง พูดถึงใช่ไหม
ถูกต้อง
เมื่อนานมาแล้ว
แคว้นหวินไห่ซีเราเคยรุ่งเรือง
หลังจากปีศาจกระดูกขาวมาที่นี่
นางก็จับพวกเด็กๆ ไปมากมายนับไม่ถ้วน
นางต้องกินเด็กๆ
อาบแสงอาทิตย์ และแสงจันทร์ เพื่อจะรักษาพลังของนาง
นางเอาพวกเด็กๆ ไปขังในกรงภายในถ้ำปอเยี่ย
บนเขานั่นจึงเต็มไปด้วย เสียงของเด็กร้อง
ข้าน่ะถึงแม้จะหลับตา ก็ยังได้ยินเสียงนั้น
อามิตตาพุทธ
ยังไงซะก็ต้องมีทาง ขับไล่ปีศาจแน่
ไต้ซือ
ฝ่าบาท
ขอให้ไต้ซือ ได้โปรดช่วยเรา
กำจัดปีศาจกระดูกขาว
ข้าแค่หวังว่า ก่อนข้าจะตาย
จะได้ยินเสียงหัวเราะ ของพวกเด็กๆ ในแคว้นหวินไห่ซีอีกครั้ง
รีบลุกขึ้นก่อน
ทุกท่าน รีบลุกขึ้นก่อนเถอะ
คุ้มครองฝ่าบาท
ข้าชอบนิทานที่เจ้าเล่าจริงๆ
เล่าอีกครั้งสิ
เล่าต่อไปสิ
เจ้าคิดจะช่วยเจ้าแก่นั่น เล่นงานข้าหรือ
อาตมาอยากให้เจ้า กลับตัวกลับใจซะ
งั้นก็ได้ งั้นเจ้าก็ช่วยข้าหน่อยสิ
ตอนนี้ข้ากำลังหิว อยากจะกินเจ้า
ถ้าทำได้ก็ลองสิ
แต่วันนี้ข้ากินเจ
ข้าตั้งใจมาหาเจ้า
ออกไปเดินเล่นกัน
ข้าไม่ว่าง
กลัวหรือ
อย่างเจ้านะหรือ
อาจารย์
อาจารย์ ไม่ต้องกลัว
ข้าจะคุ้มครองท่านเอง
เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่
ใจเย็นๆ
พูด
เราต่างก็เป็นปีศาจ
เป็นพวกเดียวกัน
พวกเดียวกัน ก็ควรจะช่วยเหลือกันสิ
เจ้าจะช่วยอะไรข้าได้
ห่วงที่รัดหัวเจ้า มันสวยจริงๆ
เจ้าชอบหรือ ข้าจะให้เจ้าก็ได้
เอาสิ
เจ้าก็ถอดมันออกมาสิ
ถ้าเจ้าอยากเป็นอิสระ ก็ต้องให้ข้าช่วย
ช่วยยังไง
พอข้ากินหลวงจีนนั่นแล้ว
ก็ไม่มีใครท่องคาถาอีก
เชื่อไหมว่าตอนนี้ ข้ากำจัดเจ้าได้
ข้าเชื่อ
ลงมือสิ
เจ้าดูลิงน้อยตัวนั้นสิ
เจ้านายสั่งให้มันทำอะไร มันก็ต้องทำ
พอทำผิด ก็ถูกลงโทษ
แค่ 1 เหรียญ จะตีลังกาให้ดู
ให้ 10 เหรียญ ก็จะคุกเข่าก้มหัวให้
ปีศาจกระดูกขาว
เจ้าคงจะตัดใจลงมือไม่ได้สินะ
เรื่องของคนชั่ว ก็ให้ข้าทำเองเถอะ
คืนนี้ตอนเที่ยงคืน ให้เขาไปพบข้าตามลำพัง
ข้าดื่มยาโลหิตนี่มา 49 ครั้งแล้ว
แต่ก็ยังแก้คำสาปนี้ไม่ได้
ถ้าคืนนี้ ได้กินถังซัมจั๋งแล้ว
ยังแก้คำสาปไม่ได้ ข้าจะกินเจ้าแทน
ฝ่าบาทอย่าพึ่งกริ้ว
ฝ่าบาท
สถานการณ์ตอนนี้ มีซุนหงอคงอยู่ด้วย
แถมยังมีปีศาจกระดูกขาวอีกตัว
แต่ถ้านางสู้กับซุนหงอคง
พวกเราต้องมีโอกาสแน่
หงอคง ไม่เป็นไรนะ
เจ้าไปซะตั้งนาน
คุยอะไรกันบ้าง
ไม่มีอะไร
ไม่หรอกมั๊ง
ปีศาจตัวนี้ ต้องเตรียมตัวมาแล้ว
จะไม่มีอะไรได้ไง
ท่านตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมนางจริงๆ หรือ
จริงสิ
ที่ข้าไปอัญเชิญพระไตรปิฎก ก็เพื่อช่วยสรรพสัตว์
ถ้าหากข้าไปจากที่นี่
ต่อให้ข้ามเขาไปนับพันลูก
ข้าก็ข้ามตัวเองไปไม่ได้
ก็ได้
นี่ท่านเป็นคนเลือกเองนะ
จะให้อาจารย์ไปคนเดียวหรือ
ข้าก็ไม่รู้
ถ้ายังคิดไม่ออก ข้าขอนอนก่อนนะ
ไร้เดียงสาจริงๆ
เจ้ารู้ไหมว่าคืนนี้ เจ้ามาที่นี่ทำไม
ข้ามาที่นี่
เพื่อจะเกลี้ยกล่อมเจ้า ให้กลับตัวกลับใจ
ยังพูดเรื่องนี้อีกหรือ
หงอคง ทำไมเจ้าถึงอยู่ที่นี่
หงอคง เรื่องคราวนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
อย่ามาก่อกวนที่นี่
ข้าหรือก่อกวน เจ้าต่างหากที่กำลังก่อกวน
มันจะมากเกินไปแล้ว
ข้าหรือมากเกินไป
เจ้าต่างหากที่ทำเกินไป
ฮูหยินกระดูกขาว ไม่ต้องสนใจเขา มาคุยกันต่อเถอะ
เจ้านี่มันบ้าจริงๆ
เจ้าคิดว่าข้า จะหลงกลเจ้างั้นหรือ
ซัวเจ๋ง นางกลัวแล้วใช่ไหม
หน้าถึงซีดขนาดนี้
นั่นสิ
ศิษย์พี่รอง ข้านับถือท่านจริงๆ
ถ้าแน่จริงล่ะก็
ฮูหยินกระดูกขาว เจ้ากับข้า
เรามาต่อสู้กัน สัก 800 กระบวนท่า
ถ้าหากเจ้าชนะ
ข้าจะแต่งงานกับเจ้า
ถ้าหากข้าแพ้
เจ้าก็แต่งงานกับข้า
ยุติธรรมไหม
ถ้าเจ้าคิดว่าไม่ยุติธรรม
เจ้าก็พอจะ
บอกเงื่อนไขของเจ้ามา
เจ้าหน้าหมู อยู่ห่างๆ ข้าหน่อยได้ไหม
เจ้ากลัวสิ
มา งั้นก็มาสู้กันเลย
ทุกคนไม่ต้องเข้ามายุ่งนะ
เข้ามา
หงอคง ให้ข้าพูดจบก่อนได้ไหม
ถอยไปก่อนนะ
ขอแค่พยักหน้า
ข้าก็จะจัดการ เจ้าปีศาจตัวนี้ทันที
ข้าเกลียดคนที่เรียกข้า ว่าปีศาจที่สุด
นังปีศาจ
ถ้าไม่ใช่ปีศาจ แล้วเจ้าเป็นอะไรล่ะ
เจ้าฟังให้ดี
ข้ายอมเสียสละได้ทุกอย่าง
แม้แต่หลวงจีนนี่ ข้าก็ไม่ต้องการ
แต่ว่ากับเจ้าน่ะ
คอยดูเถอะ
ทุกคนอย่าขยับ ข้าจัดการเอง
ศิษย์พี่รอง
ซัวเจ๋ง เจ้าดูอาจารย์ด้วย
ติดพุง
อาจารย์
หลวงจีนน้อยล่ะ
หายไป
เจ้ารู้ไหมว่า รสชาติของเลือดเป็นยังไง
หลายปีนี้ เพื่อที่จะแก้คำสาปนี้
ข้าดื่มเลือด ของเด็กพวกนี้ไปไม่น้อย
ตอนนี้ถึงตาเจ้าแล้ว
พอกินเลือดเนื้อเจ้า มันก็จะแก้คำสาปในตัวข้าได้
ถือซะว่า ทำบุญก็แล้วกัน
ท่านดื่มเลือดสดๆ ของคนอื่น เพื่อต่ออายุตัวเอง
มันก็ไม่แตกต่าง กับปีศาจพวกนั้นเลย
ถึงข้าจะชั่วร้ายยังไง ก็ไม่เท่ากับปีศาจกระดูกขาวหรอก
หลวงจีนน้อย โลกกลายเป็นนรกไปนานแล้ว
พุทธองค์ยังทำลาย ความชั่วของคนไม่ได้
เจ้าทำได้หรือ
หงอคง
คนแบบนี้ เลวกว่าปีศาจอีก
ยังฆ่าไม่ได้อีกหรือ
ไม่ได้นะ
ถ้ายังทำชั่วอีก ข้าจะตีเจ้าให้ตายเลย
กลับบ้านได้แล้ว
หนูน้อย กลับบ้านเถอะ
พุทธองค์ตาบอด
ส่งพวกไม่เอาไหนมา
ถ้าลิงตัวนี้ ไม่ช่วยขจัดเสี้ยนหนามให้
เจ้าก็คงมาไม่ถึงที่นี่
ไอ้คำที่ว่า ทำดีได้ดี
มันเหลวไหลทั้งเพ
ทุกก้าวของเจ้า มีแต่การฆ่า
จะเอาพระไตรปิฎก ไปช่วยใครได้
ขอบคุณไต้ซือ พวกเด็กๆ ปลอดภัยแล้ว
ขอบคุณไต้ซือ
แม่จ๋า
ไต้ซือช่วยพวกเด็กๆ ได้แล้ว
เดินทางเถอะ
ไต้ซือ อย่าเพิ่งไป
บุญคุณของไต้ซือ
พวกเราชาวหวินไห่ซี จะไม่ลืมเลย
ช่วยรับของขวัญ จากเราด้วยเถอะ
รับไว้เถอะ
ไต้ซือช่วยลูกข้าของข้าไว้ เหมือนพระโพธิสัตว์เลย
ไต้ซือ ขอบคุณที่ช่วยข้าไว้
หลวงจีนน้อย ข้าบอกแล้ว
มันยังไม่จบ
หงอคง
ทำไมทำแบบนี้
นางเป็นปีศาจ
หรือว่าทุกคนบนโลก จะเป็นปีศาจ
แม่จ๋า
ลูกรักของแม่
ลูกแม่ เจ้าเป็นไงบ้าง
ทุกคนเงียบหน่อย
นี่เจ้าทำร้ายลูกข้าหรือ ข้าขอสู้ตาย
ศิษย์พี่รอง
แม่จ๋า
ไต้ซือ ช่วยข้าด้วย
อาจารย์ อย่าท่องคาถาอีกเลย
อาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่สำนึกผิดแล้ว
จริงด้วย
ไต้ซือ ช่วยข้าด้วย
หงอคง
เจ้าไปเถอะ
อาจารย์ เด็กคนนี้ดูท่าทางผิดปกติ
ไล่ศิษย์พี่ใหญ่ไปไม่ได้นะ
นั่นสิอาจารย์ ที่ศิษย์พี่ใหญ่ทำแบบนี้
มันต้องมีสาเหตุแน่ๆ
หลวงจีนน้อย
พวกนางเป็นปีศาจแปลงกายมา
เพียงแต่ตาเนื้อของเจ้ามองไม่ออก
หน้าที่ข้า ก็คือคุ้มครองเจ้า
คุ้มครองข้า
เพื่อคุ้มครองข้าแล้ว เจ้าถึงกับฆ่าผู้บริสุทธิ์
เพื่อคุ้มครองข้า
แม้แต่เด็ก เจ้าก็ยังไม่ละเว้น
ความจริง เจ้ากลัวว่าข้าจะตาย
หรือกลัวข้า ไปไม่ถึงชมพูทวีป
เพื่อถอดห่วงที่รัดหัวเจ้ากันแน่
ห่วงบนหัวเจ้า ถอดไม่ยากหรอก
ที่ถอดยาก คือห่วงในใจเจ้า
เรื่องนี้มีแต่เจ้า ที่ต้องช่วยตัวเองแล้ว
อาตมาช่วยเจ้าไม่ได้
คิดให้ดีนะ
ไปซะ
อาจารย์
เราหมดวาสนากันแค่นี้ ไม่ต้องคุกเข่าให้ข้า
เจ้า
ไป
โป๊ยก่าย
ซัวเจ๋ง
ศิษย์พี่ใหญ่
การเดินทางหลังจากนี้
คุ้มครองหลวงจีนน้อยให้ดี
ข้าต้องไปแล้ว
ศิษย์พี่ใหญ่
อาจารย์
ศิษย์พี่รอง
อาจารย์ถูกปีศาจจับตัวไปแล้ว
ขอบใจนะ
ถ้าเจ้าไม่บอก
ข้าก็คงไม่รู้ว่าอาจารย์ ถูกปีศาจจับตัวไป
ตอนนี้เราควรทำยังไงดี
ซัวเจ๋ง
เรื่องนี้มันใหญ่เกินไป
พวกเรามีทาง 3 ทางให้เลือกเท่านั้น
ทางที่ 1
เจ้าไปเขาฮัวกั่วซาน เชิญศิษย์พี่ใหญ่กลับมา
จริงด้วย
ทางที่ 2
เจ้าไปถ้ำปอเยี่ยล่อพวกมัน ถ่วงเวลาไว้
สุดยอด
แล้วทางที่ 3 ล่ะ
ทางที่ 3 ค่อนข้างยุ่งยาก ต้องทำความเข้าใจซะก่อน
ตอนแรกเจ้าต้องไปถ้ำปอเยี่ย คอยถ่วงเวลาเอาไว้
จากนั้นก็ไปเขาฮัวกั่วซาน ไปหาศิษย์พี่ใหญ่
แล้วท่านล่ะ
ข้ายังพูดไม่ทันจบเลย
พวกเรายังมีทางสุดท้ายอยู่
หาบเป็นของเจ้า ม้าเป็นของข้า
แล้วก็แยกย้ายกันไป
ใช่
ทำไมข้าคิดไม่ถึงนะ
นั่นก็เพราะว่าเจ้ามันโง่
ทำไมข้าคิดไม่ถึงนะ
เจ้ามันแล้งน้ำใจ ไม่มีมโนธรรม
ข้าจะไม่ทนเจ้าอีกแล้ว
เจ็บไหม
ไม่เจ็บ
ซัวเจ๋ง สู้เขาๆ
เจ้าเอาม้าไปเถอะ
เจ้าม้า เราไปช่วยอาจารย์กัน
เจ้าทำแบบนี้ไป เพื่ออะไรกัน
อยากรู้นักหรือ
เพราะถ้าข้ากินเจ้าแล้ว ข้าก็จะเป็นปีศาจไปตลอดกาล
ข้าไม่อยากเกิดใหม่ ข้าไม่อยากเป็นมนุษย์
ชาติก่อนของเจ้า มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ชาติก่อน...
คนในหมู่บ้านบอกว่า
ข้านำโชคร้ายมาให้พวกเขา
ข้าเป็นปีศาจ
นิทานเรื่องนั้น ก็คือชาติก่อนของข้า
มันเป็นความจริง
อย่าคิดว่า เจ้ากับพวกที่
จับตัวข้าเอาไปทิ้งไว้ที่หน้าผา แตกต่างกัน
มนุษย์อย่างพวกเจ้าน่ะ ล้วนแต่โหดเหี้ยม
ข้าเกลียดพวกเจ้า
เกลียด
มีแต่จะก่อเกิดความเกลียด
ทำไมต้องทรมานตัวเอง แบบนี้ด้วย
ยังคิดจะสั่งสอนข้าอีกหรือ
เจ้าฟังให้ดี
คำสั่งสอนเจ้า มันไม่มีผลกับข้าเลยสักนิด
เจ้าแม่ ทำไมต้องมาขวาง ไม่ให้ข้ากลับเขาฮัวกั่วซานด้วย
หงอคง ถึงวันนี้เจ้าจะกลับถึงเขาฮัวกั่วซาน
ที่นั่นก็ไม่ใช่ ที่อยู่สุดท้ายของเจ้า
งั้นท่านบอกข้าได้ไหม
ข้าจะไปที่ไหนได้อีก
ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านรู้ไหม
อาจารย์ถูกปีศาจ จับตัวไปแล้ว
ศิษย์พี่ใหญ่
พวกเจ้าไม่ต้องกลัวนะ
ข้ามาหาไต้อ๋องของพวกเจ้า
ศิษย์พี่ใหญ่ มีแต่ท่านที่ช่วยอาจารย์ได้
ท่านปัญญาอ่อนจริงๆ
ทำไมถึงไม่อดทนสักหน่อย
อาจารย์อายุเท่าไหร่
แล้วท่านอายุเท่าไหร่แล้ว
ศิษย์พี่ใหญ่ ดูสิ
ท่อนไม้หนึ่งท่อน มันเปราะ
มันเปราะ
มันเปราะถูกหักง่าย
แต่ถ้ามี 10 อัน แล้วเอามามัดรวมกัน
ขอเพียงพวกเราศิษย์อาจารย์ เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
เราก็สามารถไปชมพูทวีป
อัญเชิญพระไตรปิฎกได้แน่
เขาไม่อยู่หรอก
ทำไมถึงไม่รีบบอก
ข้าควรทำยังไง พวกเจ้าจะให้ข้าทำยังไง
ศิษย์พี่ใหญ่
ดูสิ
ท่าทางมันน่าอร่อยนะ
น่าหม่ำ
ใส่ชุดของศิษย์พี่ใหญ่ ก็ฮึกเหิมขึ้นเลย
หงอคง
จินฉานจื่อ ต้องรอมา 9 ชาติ
ถึงมีวาสนา ได้เป็นศิษย์อาจารย์กับเจ้า ในชาตินี้
และชักนำเจ้า สู่เส้นทางมรรคผล
แต่ว่าหลวงจีนน้อยชาตินี้
ทิ้งข้าซุนหงอคงไปแล้ว
นี่ข้าทำผิดงั้นหรือ
หงอคง เจ้าต่างหากที่ทิ้งอาจารย์ของเจ้า
500 ปีก่อนเจ้าเชื่อถือแต่ตัวเอง
อาละวาดบนสวรรค์
500 ปีให้หลัง เจ้าก็ยังเหมือนเดิม
ทำไมไม่ละทิ้งตัวเอง ลองเชื่อคนอื่นดูบ้าง
ที่ผ่านมา เจ้าใช้ตัวเองเป็นบรรทัดฐาน
ตัดสินคนอื่น ว่าผิดหรือถูก
สิ่งที่เนตรไฟของเจ้าเห็น คือความจริง
แต่สิ่งที่อาจารย์เจ้าเห็น คือจิตใจ
หงอคง ตอนนี้อาจารย์เจ้าตกอยู่ในอันตราย
เป็นเวลาที่เขา ต้องการเจ้ามากที่สุด
มันถึงเวลาแล้ว
ไว้ชาติหน้า ค่อยมาสั่งสอนข้าใหม่นะ
ข้าจะรอเจ้าที่นี่
หวังว่าการตายของอาตมา
จะทำให้ฮูหยิน ลดความดื้อรั้นลงบ้าง
ใครน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
เจ้าลิงบ้า
อาจารย์
ข้ากลับมาแล้ว
หงอคง
ไป
ซัวเจ๋ง ลุยเลย
ข้าจะล้างแค้นให้เอง
อาจารย์
ในเมื่อพุทธองค์ ให้ท่านไปเอาคัมภีร์
ข้าก็จะไม่ให้ท่านตาย
จับไว้
ปีศาจกระดูกขาว
ครบเวลาหนึ่งพันปีแล้ว
วิญญาณถึงเวลา ที่ต้องสูญสลาย
ไปตลอดกาลแล้ว
พุทธองค์
ศิษย์จะช่วยนาง ให้ผ่านเคราะห์กรรมครั้งนี้
เสียนจ้าง ถ้าหากเจ้าช่วยนาง
มีแต่จะต้องพานาง กลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์
แต่ด้วยร่างกายของเจ้า
จำเป็นจะต้องสละชีวิตตัวเอง ถึงจะทำได้
เจ้าจะยอมทำหรือ
ศิษย์ยินดีทำ
เจ้าคิดว่า เจ้ากำลังช่วยข้าหรือ
ขอเพียงยังมีความหวัง
อาตมาก็จะไม่ยอมแพ้
ไม่ว่ายังไง ข้าก็ยินดีจะร่วมทางไปกับเจ้า
หนึ่งพันปีแล้ว
ข้าชินกับการเป็นปีศาจแล้ว
ตอนที่ข้าอายุ 16
ทุกคนบอกว่า
ข้าเป็นปีศาจ
ไม่ ไม่นะ
ท่านช่วยนางไม่ได้หรอก
หงอคง
ฮูหยินกระดูกขาว
ยอมสละตัวเองช่วยข้า
ไม่ให้ข้าพานางไปเกิด
นางถึงได้ทำลายตัวเอง
เจ้ายอมเชื่อข้าไหม
ตั้งแต่นี้ไป
ข้าจะเชื่อท่านเพียงคนเดียว
ฆ่าข้าซะ
ทำไม่ได้
ไม่มีทาง
หงอคง
เมื่อก่อนข้าเคยคิดว่า
การช่วยทุกคน
คือต้องเทศน์สั่งสอนพวกเขา
ตอนนี้ข้ารู้แล้ว
ถ้าข้าไม่เข้าใจนรก
ต่อให้ข้าไปถึงวัดเหลยอิน
ก็เอาพระไตรปิฎกไม่ได้
ข้าคิดดีแล้ว
ชาตินี้ไม่ทำ
ก็ไม่มีทางสำเร็จ
ชาติหน้าไม่ทำ
ชาติหน้าก็ไม่สำเร็จ
ได้
หนึ่งแสนแปดพันลี้
ข้าจะรอท่านกลับมา
ชาตินี้ไม่มา
ข้าก็จะรอถึงชาติหน้า
ข้าก็จะรอชาติต่อไป
ได้
มาเถอะ
ศิษย์พี่ใหญ่
ไม่ได้เด็ดขาดนะ
นั่นสิ ศิษย์พี่ใหญ่ ทำไม่ได้นะ
ถ้าหากข้ายังมีวาสนาอยู่
ชาติหน้า
ข้าก็อยากเป็นอาจารย์ของเจ้า
อาจารย์
อาตมา มาส่งท่านถึงที่แล้ว
อาจารย์
ศิษย์พี่ใหญ่ ผ่านมาตั้ง 7 วันแล้ว
ทำไมอาจารย์ถึงยังไม่คืนชีพล่ะ
ข้าว่าเรา แยกย้ายกันกลับเถอะ
ห้ามพูดว่าแยกย้ายอีก ได้ยินไหม
ศิษย์พี่ใหญ่ งั้นพวกเราควรทำยังไงดี
ขอเพียงร่างอาจารย์ยังอยู่
ข้าก็จะนำร่างของอาจารย์ ไปวัดเหลยอิน ที่ชมพูทวีป
ไปเฝ้าพระยูไล
อาจารย์ ไปกันเถอะ
ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าหิวแล้วจะทำไงดี
ยังไม่ได้กินอะไรเลย
งั้นก็ไปบิณฑบาต
Subtitle Thai OCR & Modified by Zakky